De schuldige mama



Wij mama’s piekeren er wat op los! Mamafora op sociale media barsten haast uit hun voegen. Of we het allemaal wel goed doen, dat mama-zijn. Maar je leert het vak mama nou eenmaal door mama te zíjn, en met vallen en opstaan. En kind één is daarbij vaak de leerschool voor kind twee en eventueel drie, vier… Kinderen zijn gelukkig flexibel. En voor zolang we geen fouten maken die ernstige trauma’s veroorzaken, zijn kinderen ook enorm vergevingsgezind en loyaal. Als moeder groei je mee samen met je kroost. Jouw kind is het allerbeste kind voor jóu, en jij bent de allerbeste moeder voor jouw kind. Kinderen leren jou ongelofelijk veel wijze levenslesjes. Iedere leeftijd en fase leert jou als ouder ook weer wat nieuws. Je kan het onmogelijk van in het begin af perfect doen als ouder (en trouwens: wat is ‘perfect’?). Bovendien hebben kinderen ook wel eens een tegenslagje nodig op z’n tijd. Kinderen die nooit eens een tegenvaller te verwerken krijgen, krijgen deze eigenschap dus niet aangeleerd. En het is een utopische gedachte te verwachten dat ze door hun volwassen bestaan zullen fladderen zonder kleerscheurtjes.


Persoonlijk vermaak ik me geweldig als mama. Ik vind dat mijn leven rijker geworden is, drukker ook ja, maar vooral toch rijker. Ik vind het fascinerend om vanop de eerste rij naar dat ontwikkelingsproces en al die grote en kleine stapjes te mogen kijken. Het geeft me een warm gevoel dat mijn kinderen me een wijzer persoon maken, omdat ik iedere dag opnieuw van hen de essentie van het leven aangereikt krijg. Ik had voor de komst van Tos nooit kunnen vermoeden dat het moederschap me zó hard zou veranderen. Ik ben tegelijkertijd teer én een echte leeuwin geworden. Schuldgevoelens zijn al meermaals mijn deel gebleken. Toen bleek dat hij niet gelukkig was in het kinderdagverblijf, heb ik een radicale keuze gemaakt. En geloof me: we hebben het geprobéérd. Maar als je kind na anderhalf jaar nog steeds schreeuwt bij het afzetten én bij het ophalen, en zelfs de kinderverzorgsters meermaals met de handen in het haar zitten, dan knapt er wat binnenin je. Dat schuldgevoel, dat je ’m er dropt tegen zijn zin, beukte in alle hevigheid tegen de kamers van mijn hart. En zo besliste ik tijdens een weekendje weg met mijn ouders om het roer radicaal om te gooien. Zonder overleg met manlief, diende ik ‘s anderdaags prompt mijn ontslag in. Zonder noemenswaardig verdriet. Mijn geweldige job als communicatieverantwoordelijke bij Fairtrade Belgium… hop, de vuilnisbak in. En dat alles omdat ik geen meisje meer was, maar een moeder. En mijn kind had me nodig. Er viel een loodzware last van mijn schouders. Ik had de juiste keuze gemaakt. Vanaf nu zou alles anders worden…



"Jouw kind is het allerbeste kind voor jóu,

en jij bent de allerbeste moeder voor jouw kind"

Natuurlijk kan je je ook schuldig voelen om minder grootste zaken. Zo kan je je schuldig voelen omdat de soep te warm was, waardoor je kindje zijn tong verbrandde. Of schuld voelen omdat je, op advies van je omgeving, maar tegen je eigen gevoel in, je kind alleen liet huilen in bed. Zo las ik me pas echt goed in over de opstart van vaste voeding toen mijn zoontje reeds vaste voeding kreeg. Dat ik, door borstvoeding te geven, best 6 maanden mocht wachten en hem zo alle kansen gaf op een vrij allergievrij leven, las ik te laat. Hij was met 4 maanden al aan de papjes en hapjes. Gedane zaken nemen geen keer, dus dacht ik ‘volgende keer beter’. En inderdaad: momenteel geniet mijn babydochter nog volop van de borst. Er is geen haast bij. Ik wacht geduldig tot zij haar eerste interessesignalen begint te tonen.


Had ik nou maar dit of dat’, denken moeders regelmatig. Niet doen! Het schuldig voelen op zich bezorgt jouw kind ook geen fijn gevoel. Zij voelen immers sterk aan hoe mama zich voelt. Een kind is enorm loyaal, en wil zijn ouders dolgraag gelukkig zien. Een gelukkige mama is het hoogste summum voor een kind! Jij maakt keuzes die op dat moment goed voelen. Voelt een keuze niet langer goed? Ga er dan mee aan de slag. Een andere keuze is altijd mogelijk, hoe moeilijk begaanbaar het pad er heen ook is. Als moeder wéét je – voel je – wat goed is voor jou en je kind. En als het diep van binnen goed voelt, zelfs tegen het advies van anderen in, dan is het de juiste keuze. Een keuze waar je nadien hoogstwaarschijnlijk geen schuldgevoelens aan over zal houden.

Dus als je je de volgende keer schuldig voelt, bedenk dan: jouw kind is het beste kind voor jou, en jij bent de beste moeder voor jouw kind! Het had niet anders mogen gaan dan hoe het ging…

#mamablog #schuldgevoelens #natuurlijkouderschap #onvoorwaardelijkopvoeden

Uitgelichte berichten
Binnenkort komen hier posts
Nog even geduld...
Recente berichten
Archief
Zoeken op tags
Er zijn nog geen tags.
Volg ons
  • Facebook Basic Square
  • Twitter Basic Square
  • Google+ Basic Square

© 2017 by Lynn Geerinck

  • Facebook Grunge