Over hoe Rie me vertelt hoe ik weer gezond kan worden…



Een baby die moedermelk krijgt, leeft van het lichaam van de mama. Rie vertoont al sinds haar geboorte kleine ongemakjes, zoals melk teruggeven, weinig stoelgang maken (1x/week) en ze is een behoorlijk brokske. Niets alarmerend, en zelfs normaal, maar het zette me toch aan het denken. Want alles wat bij mijn kindje binnenkomt, is afkomstig van mijn lichaam. Alles wat ik verorber, zet koers richting Rie.


De laatste tijd stel ik me wel vaker vragen rond voeding. Je bent immers wat je eet. Ik doe mijn best om gezond te eten: hier geen frisdank, koffie of alcohol, weinig suiker, veel fruit & groenten en granola als ontbijt. Ik acht mezelf een sterke meid, maar sinds enkele jaren vertoont mijn lijf hier en daar defectjes. Er treden ongemakjes op, die (voorlopig) niet aan de leeftijd kunnen worden toegeschreven. Zo sukkel ik al een 5-tal jaren met een traag werkende schildklier. Dat leverde me reeds menige endocrinologenbezoekjes, bloedprikjes en medicatie op. Symptoombestrijding dus, maar nou ja… Ik had dan ook een kinderwens, dus luisterde ik flink. Een schildklier werkt immers rechtstreeks in op de hersenontwikkeling van de foetus. Na de geboorte van Tos begon ik plotsklaps gehoorverlies te lijden. Inmiddels ben ik meer dan 60% van mijn gehoorcapaciteit kwijt. Zonder hoorapparaat kan ik hoegenaamd niet functioneren (en zelfs mét is het niet altijd evident). Alweer symptoombestrijding. Een hormonaal getriggerd erfstuk, zo heet dat dan. Het is eens wat anders dan een postnatale depressie of zwangerschapsstriemen. Vriendinnen zijn soms jaloers dat ik zo snel mijn lijn terug had, maar als ik mocht kiezen, dan zou ik het wel weten… Dit jaar tenslotte, nu Rie er is, laait de hooikoorts op – waar ik eerder nooit last van had. Gezondheid is het hoogste goed, wordt wel eens gezegd door (vaak iets ouderen). Je staat er nooit bij stil, tot je wat mankeert. Allerlei mankementjes dus waarvan ik vermoed dat ze ergens een oorsprong kennen. Ik wil weten wat er aan de hand is, niet alleen voor mezelf, maar ook voor Rie. Zij is wat ik eet. Onder het motto: ‘Geef mij maar de grondige aanpak in plaats van symptoombestrijding’ ben ik terecht gekomen bij een orthomoleculaire arts. Intussen blijkt dat ik behoorlijk intolerant ben voor melk en granen. In mindere mate ook voor suiker, cacao en soja. Een aardverschuiving. Heb ik nou echt 31 jaar voeding gegeten waar mijn lijf zich tegen verzet? Mijn immuunsysteem op de spits gedreven? Mijn darm aan het lekken gebracht? Het is 5 voor 12, aldus de arts, alvorens één of andere auto-immuunziekte zijn intrede doet. Hij raadt me momenteel dan ook aan om voor een nultolerantie te gaan, zodat ik mijn lijf kan laten herstellen. Vaarwel ijsjes (Ben&Jerry’s, nooo!), koffiekoeken op zondagochtend, pannenkoeken en ander gebak, chocolademelk, taart, yoghurt, kaas, pizza’s, spaghetti en pasta, gerechten met witte sauzen en zoveel meer…



We zijn vandaag 3 dagen na dit verdict. En… weet je wat? Ik zit hier met een glimlach op mijn gezicht. Want ik heb me als een pitbull in de materie vastgebeten. Inmiddels ben ik ruim €600 armer (medicatie, nieuwe voeding…), en tal van nieuwe inzichten rijker. Zoals een atleet energie krijgt van zijn marathonvoorbereidingen, krijg ik hier (voorlopig) ook energie van! Want ik heb gevonden wat er aan de hand is. Het kind heeft een naam gekregen. Het energiepeil begint al meteen te stijgen. Ik maak er een challenge van. Natuurlijk kan ik ook in een hoekje huilen. Dat kan altijd nog. Maar voorlopig houd ik het bij verkennen van dit spannende nieuwe hoofdstuk dat ik zal toevoegen aan mijn levensverhaal.



Een intolerantie op graan is behoorlijk pittig. Het gaat namelijk niet alleen over tarwe, maar ook over spelt, maïs en haver. Rogge, gierst etc. zijn niet getest, dus onduidelijk. Niet simpel dus, want ik kan melk niet eenvoudigweg vervangen door havermelk. Ook havermout moet ik schrappen, en uiteraard brood, pasta en allerlei deegwaren. Ik stelde op een Facebook Forum over het topic de vraag hoe ik mijn brood en pasta moest vervangen. Er kwamen wel enkele reacties in de richting van zelfgemaakt broccoli- of bananenbrood, boekweit, sesam- of peulenpasta, maar de algemene teneur was toch vooral: vervang niet, eet anders. Er is eten zat! Die graanloze voedingsstrekking heet paleo (of ‘oer’, zo je wil). De onthaalmoeder van Rie stopte me het boek ‘Broodbuik Totaal Gezond’ in mijn handen. Daarin lees ik over de nefaste gevolgen van granen op het menselijk lichaam. Blijkbaar een foutje van onze voorouders om deze graszaden op het menu te zetten, want onze lichamen zijn er niet tegen opgewassen. Wij zijn planten- en vleeseters. En toch is de hele voedingsindustrie er op geënt! Die vraag stelde ik me ook meteen, waarom rijzen die intoleranties als paddenstoelen uit de grond? Wat hebben wij dat onze (groot)ouders niet hadden? Het antwoord is simpel: wij zijn het product van onze huidige voedingsindustrie. Vroeger at men veel puurder. Groenten uit den hof. En als er een koe geslacht werd, at de hele buurt mee. De kruidenier op den hoek had vooral een lokaal, seizoensgebonden aanbod. Vandaag eten wij het jaar rond alle seizoenen en alle wereldingrediënten door elkaar. Het aanbod was nooit groter. En dus de bewaar- en conserveringsmiddelen die in al die nieuwe producten zitten ook. Er wordt bewerkt dat het een lieve lust is. Gewassen zijn genetisch gemodificeerd. Puurheid is ver te zoeken, hoewel Pascale Naessens een lovenswaardige poging onderneemt, waarbij ze natuurlijk ook wel handig gebruikt maakt van datzelfde eindeloze winkelaanbod. Onze lijven zijn gevoed met onsamenhangende stoffen, vergiftigd zelfs, en ver verwijderd van de kracht van puur onbewerkt voedsel. Als voorvechter van natuurlijk ouderschap, heb ik hier dus een nieuwe richting ontdekt om me in te verdiepen. Want welke voeding wil ik mezelf en mijn kinderen voorschotelen? Een gigantische uitdaging die ik, een beetje noodgedwongen, de komende dagen en weken aanga. Aan eenieder met tips en lekkere (paleo)recepten zonder melk en granen: bring it on!



En omdat mijn hoofd er momenteel van overstroomt, en Tos vandaag graag wou knutselen, combineerde ik de beiden fijntjes. Tos mocht vandaag knutselen met eten, en lekkere – voor mama eetbare – hapjes bereiden:




Smakelijk !

#natuurlijkouderschap #intolerantie #paleo #oer #granenintolerantie #lactoseintolerantie #glutenintolerantie #puureten #voedingsintoleranties #allergenen #allergie

Uitgelichte berichten
Binnenkort komen hier posts
Nog even geduld...
Recente berichten
Archief
Zoeken op tags
Er zijn nog geen tags.
Volg ons
  • Facebook Basic Square
  • Twitter Basic Square
  • Google+ Basic Square

© 2017 by Lynn Geerinck

  • Facebook Grunge