Waarover gaat nou dit blog?

Natuurlijk of verbindend ouderschap is geen stroming met aan het hoofd één of andere goeroe. Het is wat de meeste ouders intuïtief aanvoelen als de beste manier om met hun kindje om te gaan.

 

Een aantal boeken hebben me geholpen dit natuurlijke proces beter te begrijpen, o.a. de boeken van Aletha Solter (‘De taal van huilen’, ‘Het ongedwongen kind’ en ‘baby’s weten wat ze willen’) en ‘Op zoek naar het verloren geluk’ van Jean Liedloff. Vraag me gerust naar een uitgebreide literatuurlijst. Eens ik doordrongen was van deze inzichten, was er geen weg meer terug. Het leek wel op een prille verliefdheid. Ja, ik had het stevig te pakken! En eens je anders gaat denken over een aantal zaken, gaat er een nieuwe wereld open. Dit leverde een sneeuwbaleffect op: ik blééf eindeloos informatie verzamelen en artikels lezen. En die inzichten wil ik met de wereld delen.

 

Een aantal principes van natuurlijk opvoeden:

1. Een goede voorbereiding op zwangerschap, bevalling en ouderschap.
2. Voeden met liefde en respect. Dit is het begin van het proces van hechting.
3. Invoelend reageren. De taal van liefde en geweldloze communicatie leren.
4. Koesterend aanraken. De helende kracht van lichamelijke nabijheid.
5. Veilig slapen, lichamelijk en emotioneel. Het grote belang van tegemoet komen aan nachtelijke behoeften.
6. Consistent en liefdevol zorgen. Hou de band met je baby in stand.
7. Positieve discipline toepassen. Wees de verandering die je graag ziet.
8. Streven naar evenwicht in je persoonlijk en gezinsleven.

Deze punten zijn ontleend aan het boek ‘Attached at the Heart, 8 proven parenting principles for raising connected and compassionate children’ van Barbara Nicholson & Lysa Parker. Ik vond ze netjes opgelijst op de website www.natuurlijkouderschap.org.

 

“De ideale opvoeding voor een kind,

is de opvoeding waar met liefde voor werd gekozen

door de ouders.”

Er is tegenwoordig steeds meer en meer aandacht voor deze principes, die zowel voor- als tegenstanders hebben. Ik kijk met treurnis naar het ontstaan van ‘kampen’, waarbij iedereen wel een mening lijkt te hebben over degenen die het anders doen. En niet alleen de iets oudere generaties of klassiek geschoolde medici uiten wel eens hun ongenoegen over de op natuurlijke principes gestoelde opvoedingspraktijken, ook moeders en vaders schuilen wel eens in diverse kampen. Zo zijn er thuisblijfmoeders die zweren bij thuisonderwijs en kinderopvanginitiatieven verwerpen. Ook zijn er ondernemende vrouwen die na hun bevalling snel weer aan het werk willen. Is de ene een minder goede mama dan de andere? Het opvoeden van kinderen kent een enorm breed scala aan aanpakmogelijkheden en zienswijzen. En hoe je het wenst aan te pakken als ouder, bepaal je grotendeels zelf en is deels afhankelijk van je persoonlijke, sociale en economische situatie. Daarom houd ik er niet van mezelf of anderen in een hokje te duwen. De ideale opvoeding voor een kind, is de opvoeding waar met liefde voor werd gekozen door de ouders en die aansluit bij de noden van het kind in kwestie. Cruciaal hierbij is kennis. Zelf voelde ik me bewuster en zekerder worden als moeder als ik me niet liet verleiden door goedbedoeld advies van buitenaf, maar deed wat ik intuïtief aanvoelde als de beste oplossing. Hoe meer ik las over natuurlijk ouderschap, hoe meer ik voelde dat dít voor mij goed voelde. En dit advies staat vaak haaks op wat jonge ouders te horen krijgen bij de traditionele bronnen, zoals bijvoorbeeld de consultatiebureaus en klassiek geschoolde artsen. Hier geldt vaak het voorwaardelijk opvoeden, gestoeld op gedragstherapie.

Zelf had ik het geluk in mijn onmiddellijke omgeving iemand te hebben die me inspireerde. Ook bij mij duurde het even om dit nieuwe pad te gaan volgen. Want in een eerste contact, voelt alles behoorlijk alternatief (lees: hippie) aan. Ik had tijd nodig om de jarenlange zienswijzen omtrent opvoeding los te laten, en me te verdiepen in deze natuurlijke principes die intuïtief juist aanvoelden. En met mij vele andere moeders. Vrouwen die zich deze kennis eigen maken, en het gevoel hebben er alleen voor te staan, hebben het vaak moeilijk om op te boksen tegen een omgeving die er anders over denkt. ‘Ah, geef jij nog steeds borstvoeding?’ Of: ‘Slapen jouw kinderen bij jou in bed? Die krijg je er nooit meer uit!’. Desondanks getuigen ook deze vrouwen dat ze rotsvast geloven in hun manier van kinderen grootbrengen. Ze voelen zich de moeder die ze van nature willen zijn. En wie sterk in zijn eigen keuzes gelooft, kan dit ook ‘verdedigen’ naar de buitenwereld.

“Via dit blog wil ik het natuurlijk ouderschap

in een hedendaags en haalbaar jasje steken.“

De bedoeling van dit blog is om mijn wedervaren als moeder te delen. De principes van het natuurlijk opvoeden zitten verweven in de persoonlijke teksten die ik schrijf. En het belangrijkste om hierbij te vermelden, is het volgende: niettegenstaande ik een grote voorstander ben van de natuurlijke opvoedprincipes, pas ik deze zelf niet altijd consequent toe. Omdat ik met vallen en opstaan geleerd heb dat de gulden middenweg voor mij het beste werkt. Het is allerminst de bedoeling om de ultieme vorm van een sterk doorgedreven natuurlijk opvoeden als een rigide keurslijf om mijn kinderen heen te binden. 

Zo kies ik er niet voor om mijn babydochter de hele dag in de draagdoek mee te dragen. Dragen is wel mijn meest frequente transportmethode. Ik kies de juiste momenten, zoals tijdens wandelingen of bij huishoudelijke activiteiten waar het goed mogelijk is om dochterlief te dragen. Bovendien wil ik babylief voorbereiden op een opvangcarrière waar ze niet gedragen zal worden. En hoe graag ik ook het gezamenlijk gezinsbed wil introduceren in dit huis… manlief is een slechte slaper en wil liever geen armpjes, natte neuzen of krullebolletjes in z’n gezicht. De televisie en Ipad worden hier soms meer dan me lief is ingeschakeld op druktemomenten. Uiteraard zou ik het straffen en belonen volledig van mijn menukaart willen schrappen. Ook het woordje ‘nee’ probeer ik te mijden. Het is soms wat wikken en wegen om tegemoet te komen aan de nood van mijn kind aan duidelijkheid en een leidende hand, anders krijgt’ie een onnatuurlijke verantwoordelijkheid over zich heen waar hij nog niet aan toe is. Natuurlijk opvoeden is níet grenzeloos opvoeden. Het gaat vooral om het stilstaan bij welke behoefte achter het gedrag van je kind schuilgaat en daar als ouder op een gepaste en liefdevolle manier op reageren.

Laat ons dus zeggen dat ik via dit blog wil proberen het natuurlijk ouderschap in een hedendaags en haalbaar jasje te steken. Ik kies voor het delen van mijn ervaringen via persoonlijke verhalen, in de ijdele hoop hier anderen mee te inspireren – of tenminste een ander perspectief te tonen. Persoonlijke ervaringen delen is best kwetsbaar. Ik sta hier zo'n beetje naakt voor jullie. Ik hoop dan ook dat eenieder met het nodige respect om gaat met deze verhalen. Je hoeft het overigens niet met me eens te zijn. Ik ben zelf nog zoekende en gretig naar meer informatie. Deel gerust je ideeën.

Bedankt voor jullie interesse !

© 2017 by Lynn Geerinck

  • Facebook Grunge